ŞEHİDİM, ÖMER KARDEŞİM!

Şehidim, Ömer kardeşim!

Canın pahasına koruduğun bu güzel şehrimizden, şehit kanıyla sulanan başkentimizden yazıyorum sana. Bir kez daha vatan yaptın bu toprakları. Giydiğin şerefli üniformanın hakkını fazlasıyla verdin. Annene, babana, ailene ve bütün Türkiye’ye bu büyük gururu yaşattın. Düşmanın hevesini kursağında bıraktın. Tek bir kurşunla hainlerin tuzaklarını tarümar ettin. Otuz kurşuna siper ettin dağ gibi gövdeni. Bütün güllerini topladın Türkiyemin. Terhis tezkeresini, cennet tezkeresini alnının akıyla aldın. Dünya gurbetinten En Sevgili’nin huzuruna göçtün.

On yıllardır yaralıydı zihinlerimiz. Başbakanı darağacında öldürülen bir milletin evlatlarıydık. Hep büyüklerimizden duymuştuk; aynı silahla kardeşlerin birbirine kırdırıldığı karanlık günleri. Dünyanın şer güçleri ve içimizdeki kuklaları, aynı topraklarda, tek bayrağın altında kardeş kardeşe yaşamamızı istemiyordu. Hüzün ve çaresizlik, içimizde katbekat birikmişti. Bize gerçek düşmanı sen gösterdin. Şehadetin merhem oldu yaralarımıza yiğidim! Güç verdin bizlere! Dizlerimizle ve alnımızla dimdik ayaktayız işte!

Yüzyılın intikamını aldın sen. O cesaretin olmasaydı eğer, ipliği koparılan tesbih taneleri gibi darmadağın olacaktık. Öz yurdumuzda garib, öz vatanımızda parya olacaktık. Mabedimizin göğsüne uzanan haçlı hançerini paramparça ettin. O hançeri tutan namahrem elleri çatır çatır kırdın. Sen, Akif’in dediği gibi, Asım’ın nesli olduğunu gösterdin bizlere. Çiğnetmedin küffara vatanı. Senin sayende bildiğimiz bütün kahramanlık şiirleri ete kemiğe büründü. “Bu vatan kimin?” şiirini o gece bize sen yaşattın. Bu sorunun cevabını mermere yazar gibi yazdın zihinlerimize. Evet bu vatan, bir gül bahçesine girercesine şu kara toprağa giren senin gibi yiğitlerindir. Bu vatan, Gül Peygamber’le haşrolan ve yine ona komşu olanlarındır.

Adın okullarda, adın evlatlarımızın adında, adın gönüllerde yaşayacak yiğidim. “Heykeli dikilecek adam!” sözü, en çok sana yakışacak. “Hepimiz şuyuz!”, “Hepimiz buyuz!” dedik bugüne kadar. Ama hiçbiri, “Hepimiz Ömeriz!” kadar gurur vermeyecek bizlere. Evet, hâlâ güçleri varsa, hâlâ cesaretleri varsa, korksun hainler! Hepimiz Ömeriz! Hepimiz Halisdemiriz! Ya alnımızın akıyla, başımız dik bu vatan toğrağında yaşayacağız ya da bu vatanın toprağına karışacağız! Başka vatan yok bize!

Şehidim, Ömer kardeşim!

İşaret fişeğini sen çaktın! O karanlık geceyi sen aydınlattın! Hayatımızın en güzel sabahını da bizlere sen yaşattın. “Önce vatan!” dedin, “Emredersiniz komutanım!” dedin ve gözünü kırpmadan şehadete yürüdün, cennetin altın kapısını ışık saçan ellerinle açtın. O Enbiyalar Serveri’ne komşu oldun. Hatırana ve emanetine sahip çıkacağız. Gözün sakın arkada kalmasın. Elifnurun ve Ertuğrulun önce Allah’a, sonra bize emanet. Allah’ın selamı ve rahmeti, senin üzerine olsun şehidim.

Necati İŞLER
14/11/2016 – ANKARA

Bu mektup, Mamak İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nün tertip ettiği “Şehitlere Mektup” yarışmasında 2. layık görülmüştür.

 318 total views,  1 views today

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*